Leon Naparty, syn Jana i Feliksy z Jaworskich, urodził się 16 kwietnia 1901 roku w Kłodawie.
Leon edukację rozpoczął w swoim rodzinnym mieście Kłodawie, w szkole początkowej, był uczniem szkoły w latach 1908-1915. Edukację na poziomie 7-mio klasowej szkoły powszechnej uzupełnił w Grajewie. W dniu 12 maja 1932 r. złożył egzamin końcowy po ukończeniu kursu dokształcającego podoficerów zawodowych i otrzymał świadectwo.

Edward, syn Stanisława i Józefy z Olejniczaków urodził się 30 lipca 1916 r. w Wystrzelicach w parafii Błenna. Do szkoły powszechnej uczęszczał w rodzinnej wsi. Przed wybuchem II wojny światowej służył w Wojsku Polskim, w październiku 1938 r. został wcielony do 13. dywizjonu artylerii konnej, 3 baterii ogniowej. Obsługiwał działa artylerii konnej, był ładowniczym – ładował działo. Brał udział w wojnie obronnej od 1 do 18 września 1939 r. W kampanii wrześniowej 13. dywizjon artylerii konnej walczył w składzie Kresowej Brygady Kawalerii. W trakcie działań bojowych, dywizjon, w którym służył Edward po ciężkich bojach został rozbity w okolicach Skierniewic. Edward trafił do stalagu Vienenburg, pow. Goslar. Po zwolnieniu z obozu jenieckiego w czerwcu 1940 r. został skierowany na roboty przymusowe w okolice Hannoweru. Pracował w gospodarstwie rolnym Richarda Wolfa w Immerode, pow. Goslar do końca wojny. Po wojnie, jeszcze na terenie Niemiec ożenił się z Elżbietą z Nataliczów. Ślub odbył się 6 maja 1945 r. w Grauhof-Goslar w Dolnej Saksonii.

Edward Buczko urodził się 23 października 1915 r. we wsi Jesionówka, gm. Werba, pow. włodzimierski, woj. wołyńskie – obecnie Ukraina. 6-klasową szkołę powszechną ukończył w Swojczowie. Ojcem Edwarda był Antoni, a matką Aleksandra (z d. Schab). Rodzina mieszkała i prowadziła kilkuhektarowe gospodarstwo we wsi Jadwigów. Ojciec Antoni Buczko, był legionistą, walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W trakcie walk wycieńczony i osłabiony „przeziębił się” i zmarł w okopach w 1921 r.

XII Kwesta Kłodawska, podobnie jak w poprzednich latach, odbyła się w dniach 31 października, w dzień Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny. Dużym ułatwieniem, wygodą i ochroną przed deszczem był własny namiot, którym Towarzystwo Samorządowe dysponuje od zeszłorocznej kwesty. Co prawda w Dzień Wszystkich Świętych pogoda była doskonała i sprzyjała kweście, natomiast 30 października i 2 listopada niesprzyjająca. Deszcz w Dzień Zaduszny spowodował wcześniejsze zakończenie zbiórki.
W kweście zebrano 24 551,92 zł oraz 40,02 euro i 1 funt, to najlepszy wynik z dotychczasowych zbiórek mimo wcześniejszego zakończenia akcji.
Tradycyjnie już podczas zbiórki oprócz ulotek o działaniach Towarzystwa Samorządowego rozprowadzaliśmy jako „cegiełki” kłodawskie publikacje przez nas wydawane. W tym roku na kweście debiutowały aż trzy książki, a były to: „Obrazki z dawnej Kłodawy 5” Grażyny Niewiarowskiej, „Pomarzany koło Kłodawy” praca zbiorowa oraz „Z dziejów KS Górnik Kłodawa” Macieja Łuczaka. Te i wcześniejsze książki jak zwykle cieszyły się dużym zainteresowaniem. Kłodawianie i goście odwiedzający groby swoich przodków na kłodawskim cmentarzu interesują się naszymi działaniami, doceniają nasze prace renowacyjne, aktywność edukacyjną, są ciekawi kolejnych publikacji kłodawskich.